Wat zou je van de toren willen schreeuwen, waar hang jij de vlag voor uit en waar luid je de noodklok voor?

Afgelopen week was mijn eerste intense kennismaking met de Stichting Leerkracht. Drie dagen Bootcamp om alle ins- en outs van dit nieuwe jaar de revue te laten passeren.
Toen was er geen tijd om de #kommaarop te schrijven.

Toen ik gisteravond in de denkstand ging voor #kommaarop dacht ik dus dat ik een verslag van die Bootcamp zou gaan schrijven. Ook dacht ik dat ik wat grappen zou gaan maken over de rol die ik dit jaar 2 dagen per week ga vervullen. Ik mag me namelijk voorstellen als ExpertCoach van de Stichting Leerkracht. Ik heb wat moeite met die titel en kan het zelfs nog niet over mijn hart verkrijgen het op te nemen in mijn LinkedIn profiel.

Ineens veranderde mijn voornemen voor het verslag.
Ik belandde namelijk weer eens in een onbedoelde scheldpartij op Twitter. Daar probeer ik nu (zakelijk gezien) deze Kommaarop over te schrijven.

Kommaarop klinkt strijdvaardig…wie doet me wat en wie daagt me uit?

Maar die strijdvaardigheid is voor wat betreft sociale media tot bijna nul gereduceerd.

Ik wil de noodklok luiden voor de manier waarop mensen online met elkaar omgaan.
Mensen die elkaar helemaal niet kennen, die elkaar nog nooit gezien of gesproken hebben, die toch in staat schijnen door het lezen van 1 tweet anderen te kunnen beoordelen en veroordelen.
De vrijheid van meningsuiting is blijkbaar ook de vrijheid van een ander veroordelen of betichten van (voor)oordelen.
Ik heb daar (zoals ik op verschillende plaatsen al aangaf) al langer emotioneel last van.
Iedereen mag doen en laten wat ze willen, iedereen heeft recht op een mening.
Maar mensen hebben niet het recht om ongenuanceerd te jij-bakken!

Ik wil van de toren schreeuwen: ‘wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet’.
Denk eens na als je op sociale media iemand van iets beticht, veroordeelt of Tweets zonder context met een eigen citaat Retweet.

  • Zou je datgene wat je schrijft ook gewoon op Centraal Station tegen een willekeurige passant zeggen?
  • Zou je inbreken in een gesprek dat in een café gevoerd wordt tussen twee mensen en daar de gesprekspartners voor rotte vis uitmaken?

Lig ik dan echt zo onder een steen dat alle fatsoensnormen verdwenen zijn?

Ik wil de vlag uithangen voor diegenen die nadenken over wat ze schrijven, tikken, roepen en online zeggen. Ook zou ik graag de vlag uithangen voor diegenen die elkaar bij uitglijders op een nette en fatsoenlijke manier corrigeren en om nuance vragen.
Zo ver is het nog niet maar ik zal de vlag vast klaarleggen.

Met #kommaarop worden we uitgedaagd om een keer per maand naar een antwoord op een blogvraag te zoeken.

Een reactie plaatsen