Waar geniet jij het meest van in ondernemen?

Nu de #kommaarop gestopt is,  stap ik over naar de vragen van Whatstherush.
Ik merk dat ik momenteel duwtjes van anderen nodig heb om te schrijven.
Maar dat terzijde.

Waar krijg ik een glimlach van op mijn gezicht als ondernemer?

Net als Heleen Moes aangeeft, kan ik natuurlijk in algemeenheden vervallen als: vrijheid, nee kunnen zeggen (oh wat moeilijk is dat), keuzes maken, de betaalde rekeningen zien en meer van dat soort open ondernemersdeuren.

Waar ik een glimlach van op mijn gezicht krijg is best een beetje “eikelpoetserig”

Jouw naam viel en iemand zei dat ik jou hiervoor moest hebben.

Ontboezeming.
Ik heb helemaal niet zoveel zelfvertrouwen. Ik ben regelmatig heel erg onzeker over de manier waarop ik dingen aanpak. Ook puzzel ik me regelmatig suf over businessmodellen en prijzen die ik op een offerte moet schrijven. Vraag ik teveel of is het veel te weinig?
Auw, dat is niet echt de beste manier om mezelf als ondernemer neer te zetten. Aan de andere kant laat ik zo wel zien dat ik wil leren en ook niet te beroerd ben om minder fijne dingen te delen.

Misschien komt het omdat ik niet echt zo mee wil schreeuwen met de baasjes, of het niet durf.
Mij zul je niet snel op mijzelf zien wijzen als er op LinkedIn gevraagd wordt om een expert in….
Misschien komt het omdat ik me soms “nergens” bij vind horen.
Ondernemen is soms best alleen zijn.
Onderwijsondernemer zijn is ook nog eens een lastige benaming.
Ik heb vaak het gevoel dat ondernemen en onderwijs elkaar bijt.
Blijkbaar is het not done om geld te verdienen aan- en in onderwijs als ondernemer.

Dat maakt dat ik dus een glimlach op mijn gezicht krijg als iemand me benadert vanwege ‘namedropping‘.

Ik hoorde dat jij goed bent in….
Ik las een verslag van ….
Ik zag jouw naam voorbij komen.
Iemand gaf aan dat jij dat goed kunt.
Het was zo leuk om met jou samen te werken zei…

Dus maak mij wat vaker blij zou ik zeggen.