Stelling: Organisaties zouden meer en bewuster gebruik kunnen maken van onafhankelijke bruggenbouwers.

Praktijken aan elkaar verbinden.
Het verbinden van praktijken wordt ook wel “boundary crossing” genoemd. De definitie hiervan wordt door Akkerman en Bakker als volgt beschreven: ‘Boundary Crossing verwijst naar de inspanningen die mensen leveren om continuïteit in actie of interactie tussen praktijken te waarborgen of te herstellen’
In het licht hiervan zie ik mezelf als ‘bruggenbouwer’. Ik neem deel in verschillende praktijken en breng elementen van de ene praktijk naar de andere praktijk. Door grens interactie probeer ik ook de praktijken aan elkaar verbinden, ikzelf noem dat gewoon netwerken. (ik ken iemand die…).
Veelal is dat verbinden van mensen of organisaties voor mij een vanzelfsprekendheid. Dat doe je toch gewoon. Inmiddels ben ik er achter dat lang niet iedereen dat op die manier ziet. Er is namelijk een verschil tussen netwerken “vanuit de vraag naar de beste oplossing zoeken”…of elkaar de bal toespelen. (ons kent ons), maar dat terzijde.
Eigenlijk wil je bij een vraag in de organisatie een snel en goed antwoord of oplossing, maar daarvoor moet je wel de “goede” vragen stellen of het probleem helder hebben. Lukt dat als je al jaren bij dezelfde organisatie werkt?

Institutionalisering versus bruggenbouwer.
Wie kent ze niet, mensen die al heel lang bij een onderwijsorganisatie werken en daar in verschillende rollen en functies werkzaam zijn geweest. Van leraar tot manager of van administratief medewerker naar programmamanager (en vice versa!).
Deze mensen kennen de organisatie door en door en weten ook waar je moet zijn met vragen. Ook weten zij “welke taal” er gesproken wordt. Maar…
Wanneer kijk je dan met de ogen van een buitenstaander naar waar je als organisatie mee bezig bent? Hoe vaak kijk je kritisch naar jezelf, jouw eigen organisatie en naar de keuzes die je gemaakt hebt? Als je een oplossing voor een probleem wilt zoeken, waar zoek je dan?
Tuig je dan een organisatie op door vacaturestellingen en tijdelijke aanstellingen? Of kijk je naar wat je nodig hebt om een project/proces goed uit te voeren?
Er zijn andere manieren om buiten naar binnen te halen.

Andere manieren van werken (revolutie van werk).
Bas van de Haterd beschrijft in de (r)evolutie van werk met name het “zwerm” principe. Rondom projecten vormt zich een tijdelijke zwerm van experts. Wanneer alles in de steigers staat draagt de zwerm over aan de staande organisatie.
Door dat te doen haal je tijdelijke kennis binnen, maar deze kennis wordt ook overgedragen gedurende de looptijd van het project.
Denk er maar eens over na en bel me gerust als je eruit bent!