Met ‘n oog op de wereld – In de buitenlucht

Auteur: Paul Laaper

Hoogste tijd voor een update.
Gelukkig stijgen de temperaturen weer en kan ik weer buiten zitten. Binnen voel ik me meer patiënt dan als ik in een tuinstoel op het terras zit en uit kan kijken over de tuin en de daarachter liggende aardappelvelden. Ook het uitgebreide vogel- en insectenleven blijft boeiend.

Het genezingsproces gaat voortvarend. De plek op mijn dijbeen waar ze huid vandaan geschaafd hebben om te transplanteren, is zo goed als genezen. Ook het transplanteren zelf is gelukt. De oogkas wordt iedere ochtend door de thuiszorg uitgespoten met zout water en daarna weer afgedekt met verband (de foto’s zijn een beetje luguber, dus zal ik hier niet plaatsen).

De volgende fase is de bestraling en de voorbereidingen zijn al afgerond. We starten op 31 juli en er zijn 33 bestralingen. Iedere week is er dan ook een consult bij de radiotherapeut, de diëtiste en de mondhygiëniste, drukke dagen dus. Ik hoop op een minder zware belasting dan twee jaar geleden, maar garanties worden niet gegeven.

En hoe is het leven met 1 oog?
Nou, tot nu toe valt het me eerlijk gezegd niet tegen. Het grootste ongemak is dat ik geen auto mag rijden (als ik het al zou kunnen). Verder zijn me nog geen ongelukken overkomen en heb ik ze ook nog niet veroorzaakt. Voorzichtig zijn, goed uitkijken, om je heen voelen of er obstakels zijn, het is allemaal gedrag waar ik mezelf op betrap. Trappen aflopen, ook thuis, altijd met de leuning vasthouden. Inmiddels ook al gefietst. Als ik drukke straten of kruispunten moet oversteken (hahaa, drukke straat in Alteveer!) stap ik gewoon af. Mijn actieradius is op dit moment slechts tot Hoogeveen, want ik merk dat ik conditioneel best een forse jas heb uitgedaan.

En dan dit ….
Twee jaar geleden kreeg ik tijdens de bestralingsperiode problemen met eten en drinken. Ik moest eet- en drinkmomenten verdelen over de dag om voldoende binnen te krijgen. Maar dat matchte niet met de momenten van bestraling en andere verplichtingen in het ziekenhuis. Gevolg: veel te veel afgevallen. Wijs geworden wilde ik dit koste wat kost deze keer voorkomen, mede omdat er een snoeihard moment vastligt: rond het middaguur moet ik gekatheteriseerd worden. Afgelopen maandag heb ik het probleem aangekaart, omdat de volgende dag een aantal afspraken rond het middaguur gepland stonden en wij ook reistijd moeten incalculeren. De dienstdoende vpk ging aan de slag en meldde dat er met poli R afgesproken was, dat als het moment daar was, een telefoontje naar poli U voldoende zou zijn.

Dinsdag op weg naar Groningen en in de auto zei ik tegen Karin: ‘Dit wordt de dag van de systeemtest’. De afspraken op poli R liepen gesmeerd en we eindigden bij een medewerkster van Patiëntenzorg die ons e.e.a vertelde over de zorg rond de bestraling. Ik vroeg haar of zij het proces van de katheterisatie in werking wilde zetten en ze ging aan de gang.
Ik zal jullie de details besparen, maar er vonden een aantal metamorfoses plaats. Ikzelf veranderde langzaam van een patiënt met een zorgvraag in een hete aardappel. Niet een rol die ik direct ambieer, maar die wel weer bij me past gezien mijn professioneel verleden. De mevrouw veranderde van een medewerkster die zich het vuur uit de klompen belde om gepaste zorg voor haar patiënt te regelen, in de zich kapot generende eigenaresse van die hete aardappel.

En Karin? Als het nog wat langer geduurd had, was die wegens amok maken opgepakt door de ordedienst en verpakt in een dwangbuis met een wit busje naar een ggz-instelling midden in het aardbevingsgebied gebracht. Want daar zijn ze gewend aan trillende aarde.
NOOT van de zijlijner: ik ga kaartjes laten drukken met daarop de url: www.watbenjedan.nl

Uiteindelijk werd er na bijna een uur een goede fee gevonden die zei ‘Stuur maar langs, ik doe het wel.’ En zo eindigden we op poli K waar ik de dag daarvoor het proces bespreekbaar had gemaakt. Na 6-7 minuten stond ik weer buiten en konden we naar huis. En zo geschiedde.

11 reacties op “Met ‘n oog op de wereld – In de buitenlucht”

  1. Bedankt voor de update Paul.
    Dat je alweer gefietst hebt, mooi man!
    Wat betreft die systeemtest vind ik je wel een beetje een zeikerd… O nee, wacht
    Hebben ze nog niet een automatisch op afstand bedienbare kathetisator uitgevonden?
    Ik zie een gat in de markt, want we worden allemaal ouder.
    Wat moet het fijn zijn om Karin bij je te hebben, ik kan me er van alles bij voorstellen:-)

  2. karinwinters

    @Willem nou ben ik weer de BOEvrouw 🙂 serieus je wilt niet weten welke snode plannen ik al had op de heenreis. Ik heb overwogen om in de hal Dreetje Hazes zijn hit: Leef! 12 uur non-stop te gaan staan zingen

  3. Ondanks al het gedoe moet er toch wel grijnzen. Je humor blijft onverminderd fijn. Goed dat je lichamelijke herstel van de operatie goed gaat. Dat heb je iig al binnen. Succes met volgende stappen

  4. Karin Donkers

    Ik probeer me altijd voor te stellen hoe ik zou zijn, zou reageren in zo’n situatie. Wat lijkt me dat ingewikkeld allemaal. Je update bracht me weer even terug in de tijd en ik zag hoe wij (Ted en ik) als man/vrouw in zulke situaties een eigen rol pakten. Regie houden is belangrijk, Mooi om te lezen dat met kleine stapje de alledaagse dingen weer worden opgepakt. Een lange weg nog te gaan. Heel veel sterkte allebei, Paul en Karin. Pas goed op jezelf en elkaar. Xx

  5. Paul (en Karin) ik lees jullie updates graag. Ik weet niet hoe ik zou omgaan met dit soort zaken. Als het ook toch gebeurt hoop ik jullie updates in mijn achterhoofd te hebben. En Paul …… play Jazz.

  6. Positivisme
    Humor
    Een lach
    Een traan
    Blijdschap
    Verdriet
    Verontwaardiging
    Desillusie
    Doorzettingsvermogen
    Relativisme
    Liefde voor elkaar

    Dank voor jullie stof tot nadenken.

  7. Anja en Frank

    Dank voor deze update weer. Goed te lezen dat het vooruit gaat. De omschrijving van het bezoek aan het ziekenhuis is zo geschreven dat we het als een film voor ons zien. Veel succes saampjes, jullie zijn een sterk koppel!!!

  8. c.h.m.Schellinger

    Iedereen zal het misschien raar vinden maar ik ben heel blij met de uitspatting van jullie beide. Heerlijk!!!! Je kan altijd nog overwegen als alles weer een plaatsje heeft gekregen die arme mevrouw een bosje bloemen te bezorgen. Uiteindelijk heeft ze wel gezorgd dat jullie even door het lint zijn gegaan. Geweldig.!!!!!!!!!!!! O Paul, dat je alweer gefietst hebt. Ongelofelijk Maar toch, doe voorzichtig!! Je hebt maar een oog.Sterkte en veel liefs,Ine.

  9. Systeemtest mislukt, maar wat heb ik zitten lachen om jou beschrijving. Ik zie Karin zo voor me. Humor is ook goed voor je volgers. Houd je haaks en alvast succes met bestraling. Overigens je rijvaardigheid schijnt na drie maanden weer in orde te zijn. Lees Google en CBR. Weet niet of je het moet willen. Ik herken al je beschrijvingen van leven met 1 oog na mijn netvlies operaties. Houd moed en geniet van elkaar en het weer! Wij doen hetzelfde in Portugal.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll naar top