En nu?

Een week geleden, was hij er nog.
Alle dagen daarna ben ik kwijt…als in een roes, verdoofd en door anderen geleefd.

Terwijl ik mijn koffie drink kijk ik naar de lege stoel tegenover me.
Als ik ‘s nachts wakker word zie zijn lege hoofdkussen.
Zijn jassen hangen nog aan de kapstok en zijn schoenen staan er onder.
Er komt nog gewoon post voor hem aan en zijn mailbox stroomt nog steeds vol.

Verdoofd in mijn hoofd en in mijn lijf.

Zijn afscheid.
Op woensdag hebben we afscheid genomen in het crematorium in Fluitenberg.
Het uitzicht was weids en groen, dat wat Drenthe zo mooi maakt.
In vier verhalen hoorden we over Paul als broer, Paul als vriend, Paul als collega. Ikzelf haalde herinneringen op over Paul als keukentafellief.
De muziek was ondanks mijn dreiging van een uur Hazes, omdat hij zelf niet wilde kiezen, passend en niet al te heftig.
Na ‘ons gedicht’ (Terwijl je slaapt van Nico Scheepmaker) en ‘ons liedje’ (Zij maakt het verschil van de Poema’s), hebben we Paul achtergelaten.


Aansluitend hebben we een feestje op het leven gevierd, een haringparty.
Aquavit, haring en een toast op het leven, meer moest het niet zijn.
De flessen wijn uit zijn laatste aankoop zijn meegegaan met de aanwezigen.

Het is echt heel fijn om de onbeschrijfelijke massa berichten, mails, appjes en kaarten te lezen.
Het is fantastisch om te zien dat de Doneeractie zo succesvol is….meer dan 2000,00 euro is er al gedoneerd..

Maar
….er moeten ineens zoveel keuzes gemaakt worden,
….er moeten zoveel zaken geregeld worden.
….er gaan nu heel veel nooit meers en de eerste keer zonder komen.

Hoe dan???

Dit is het laatste bericht op deze pagina, er zijn geen programmawijzigingen meer.

16 reacties op “En nu?”

  1. Dag lieve Karin,
    Heel herkenbaar maar geef jezelf even de tijd en vraag hulp.
    Er moet nog stel op sprong even helemaal niets. Volg je gevoel en bepaal je eigen tempo.
    Mocht ik iets voor je kunnen betekenen, je weet me te vinden!

  2. Wat mooi samengevat!
    En je weet het:
    We rijden zo naar je toe en hier ben je ook altijd welkom zoals je weet…

  3. Lieve Karin,
    Zoals iemand hiervoor al zei, je hoeft nog even niets! Het was een zeer intensieve tijd. En daar moet je de tijd voor nemen om het allemaal te verwerken. Dank voor het mooie afscheid! Ik weet hij is trots op je!
    Dikke knuffel

  4. Je hebt Paul met zijn kenmerkende eigenheid veel liefde en licht meegegeven. Het was ‘fijn ondanks de pijn van zijn gemis. Ik slik en zuchtte diep … om die afsluitende zin.

    Er moet nog zoveel en er moet helemaal niks .. behalve wat jou past. Knufff!

  5. Het was een goed en mooi afscheid woensdag. Maar een mens als Paul laat ook leegte achter. Ook dat werd woensdag heel duidelijk, ook al blijven de herinneringen…. Reken op en gebruik wanneer nodig de mensen die om jullie heen stonden. Daar zijn we voor. Als ik iets kan betekenen roep maar en afstand is dan niets.

  6. Lieverd, er moet nu maar één ding en dat is goed voor jezelf zorgen! Jezelf de ruimte geven om ‘dit alles’ te laten bezinken, die keiharde binnenkomst wat milder te laten worden. En pas als dat een klein beetje lukt is er misschien ruimte om die andere dingen die ook nog moeten, wat op te pakken. Maar alles op jouw tijd. Op jouw manier.
    Knuffel!
    X

  7. Lieve Karin,
    ik gun je rust om de tijd te nemen om alles een plek te geven. En nu aan jezelf denken, ruimte nemen voor verdriet, rouw en mooie herinneringen. Dan komt het allemaal wel. Knuffel voor jou!

  8. Lieve Karin,

    Je woorden zijn intens. En dat zal maar een flard zijn van wat je voelt. Alle eerste keren en nooit meer… Ik huil met je mee. Ik houd je vast.
    X
    Rinske

  9. Hoi Karin,
    Zoals alleen jij zo iets toch weer zo mooi kan opschrijven. Er hoeft ook even helemaal niets. Neem het even voor zo het langs komt, het is wat het is.
    Denken vaak aan je! Sterkte! En je weet het, als je om een babbel verlegen zit…
    Dikke knuffel en kus!
    Anja en Frank

  10. Het was mooi woensdag.

    Toen we naar huis reden ervaar je dat “het leven” gewoon doorgaat.

    De auto’s razen weer voorbij, de caissière van de Jumbo vraagt op haar professionele monotone wijze of ik zegels spaar en wenst mij “nog een fijne avond”….

    Dat het leven niet even met mij wil stil staan komt bij mij altijd hard binnen.
    Ook woensdag weer.

    Pak het verdriet maar op.
    Dat doet zeer maar een andere weg is er niet.
    Vergeet niet……. Verdriet is de keerzijde van liefde.

    Je weet, je hoeft het niet alleen te doen, maar toch……
    Sterkte wensen is zo,……klinkt zo …..leeg.
    Maar Karin, ik heb geen ander woord.

    We houden contact.

    Sterkte Karin,
    Liefs Riekie en Jaap

  11. Ineke+van+Haastrecht

    Lieve Karin,
    Wat heb je voor een prachtig afscheid van Paul gezorgd. Vooral jouw verhaal was treffend en mooi. Hij heeft vast om een hoekje meegeluisterd en was zo trots op jou.
    Heel veel sterkte voor de komende tijd.
    Liefs, Leo en Ineke

  12. Lieve Karin,

    Helemaal eens met Leo en Ineke. Prachtig afscheid en wat lag hij ook mooi in het prieel, ontzettend goed gedaan allemaal, ook dit blog met deze tekst en deze foto’s is weer indrukwekkend. En wat fijn dat je (in ieder geval voor een of meer keer) het gat in de Wandelfreaks komt opvullen, wat een goed idee!

    En verder moet er even niets hoor, in ieder geval rustig aan en heel veel sterkte met het weer oppakken van het leven, de haringparty was een prima eerste stap,

    Veel liefs,
    Wil en Joop

  13. Lieve Karin,
    Het was een indrukwekkend afscheid.
    Alle verhalen gaven een heel mooi beeld van de persoon, maar ook bindende factor die Paul was.
    We zullen hem ontzettend missen.
    Karin, heel veel sterkte de komende tijd en we blijven elkaar vasthouden!
    Liefs José en Kees

  14. Ine Schellinger C.H.M.Schellinger

    Lieve Karin
    Ik zie dat mijn vorig berichtje niet is aangekomen.Karin ,ik denk veel aan je. Wat zal je Paul missen. maar wat kan je terug kijken op een hele fijne tijd met hem.
    Aanvankelijk leek het heel goed te gaan, iedereen blij,en dan toch. het ging helemaal niet goed..Ik was daar boos over.Zo,n tegenvaller!!!! en nu moet je toch alleen verder. Het gaat je lukken. Je hebt veel lieve mensen om je heen en ook hier staat de deur altijd open. Karin,, knok om hier doorheen te komen. Heel veel liefde en respect.
    Ine

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll naar top