Een kijkje in mijn keuken, #verteljeverhaal

Sinds gisteren doe ik mee met #verteljeverhaal, een initiatief van Jolanda Pikkaart. Een week lang ontvangen deelnemers een schrijfopdracht in de mail om daarmee aan de slag te gaan.
De opdracht van gisteren vind ik niet blogwaardig dat was meer een warmlopertje.
Vandaag kregen we een foto en mochten we die gebruiken ter inspiratie.
Meestal draai ik het om, eerst een verhaal en probeer er daarna een passende illustratie bij te vinden. Nu eerst de foto en dan een verhaal.

Een kijkje in mijn keuken

 

Ik ga het niet hebben over de wat gedateerde inrichting, terwijl ik juist met innovatie aan de slag wil, maar over wat er op dit moment in mijn keuken gebeurt.Na bijna een werklevenlang in loondienst geweest te zijn, ben ik sinds 1 juli zelfstandig ondernemer. Van oorsprong kom ik uit een ondernemersgezin en heb daar de zeer goede en ook de zeer slechte kanten van meegemaakt, ik heb dus een aardig beeld van de voors en tegens.

Natuurlijk is 1 juli de minst goede maand om ondernemer in onderwijs te worden. Bijna alles staat op een laag pitje en alle afspraken of projecten worden over de vakantie heen getrokken.
Economisch onhandig dus, maar misschien juist verstandig, nadenken en afstand nemen hoort ook bij de start van een bedrijf.
Allereerst zijn er de perikelen van het UWV, over gedateerd gesproken. Of je bent te vroeg met het aanvragen van een uitkering, of te laat…maar nooit op tijd. Ga je steuntrekken, zie ik je denken. Ja, dat ga ik doen…ik vind dat ik daar recht op heb, wanneer ik het niet zou doen, verspeel ik die rechten (over achterhaald gesproken)
Dan zijn er de perikelen als, wat ga je doen, hoeveel ga je vragen, wat ga je niet doen.

Mijn mailbox puilt uit van de “zullen we koffie drinken” verzoeken, maar na een keer of 10 bijpraten of kennismaken, ga ik wel leren het kaf van het koren te scheiden.
Als mensenmens en deler, heb ik nu al in de gaten dat niet alle kofiedrinkmomenten zinvol voor mij zijn. De “ken jij iemand bij” momenten heb ik juist achter me gelaten door weg te gaan bij een resultaatgerichte organisatie zonder richting. Whats in in for me moet dus nog even wat harder tot me doordringen.
Als geen ander besef ik dat een netwerk zo sterk is als de zwakste schakel en ik er gewoon heel hard voor moet gaan werken om mezelf te bewijzen. Gunnen en geven is bij lang niet alle organisaties de standaard. Een voorbeeld daarvan is de afwijzing op een verzoek tot een afspraak over sociale media strategie van mijn oude ROC, we werken enkel met “betrouwbare”partners, stond er in de reactie.

Het kan ook niet zo zijn, dat de kennis en ervaring die ik heb ,steeds gratis beschikbaar is door telkens weer een workshopje of een training te geven. Ik bepaal zelf wie ik een cadeautje wil geven!
Het argument van scholen en bedrijven dat er geen geld is, is niet valide, het is een kwestie van keuzes maken. Wil je iemand in loondienst, dan heb je generieke kennis nodig. Wil je een specialist, dan kun je die beter kort en stevig in en uit laten vliegen, dat is op de middellange termijn altijd goedkoper. Daar ga ik ook aan vasthouden.

Wat verschijnt er binnenkort in mijn keuken?
Mijn product portfolio, wat ga ik nu precies doen, waarop focus ik.
Mijn sociale media voor onderwijs pagina, waar ik naast gewoon gratis papers ook op onderwerp tips ga geven. Specifiek gericht op Social Media als communicatie middel en om webcare te plegen.
Een aankondiging voor een hands-on workshop EduBloggen. …..

Maar eerst….afwassen, opruimen en het gereedschap om mijn recepten te delen op de juiste plaats neerzetten.

Voor een goede kop koffie ben ik altijd te porren, maar wel graag met een koekje erbij!!

Een reactie plaatsen