De Laatste #Kommaarop schudt me weer wakker

De vraag van deze laatste #kommaarop is: Wat was er leuk en leerzaam aan samen bloggen? 

Nou schoof ik niet als allereerste aan bij de #kommaarop blogvragen, maar dat is logisch.
Ik ben nog niet zo lang ondernemer, vanaf oktober 2015 pas.
Redelijk snel daarna ben ik mee gaan schrijven.

Wat was er leuk?

Het gevoel ergens bij te horen zonder jezelf te hoeven bewijzen, is het eerste wat bij me opkomt.
Maar ook de #kommaarop live vond ik leuk.
Mensen die je online kent, waar je mee twittert of wiens blogs je volgt in het echt zien…is voor mij van waarde.
Sorry heren, maar dames hebben echt gewoon minder last van #eikelpoetserij.
Werkelijk geïnteresseerd in elkaar en waar je mee bezig bent…dat was de kommaaroplive
Ik hoef niet zonodig te scoren en acquireren in bijeenkomsten waar het merendeel vrouw is.

Wat was er leerzaam?
Leerzaam blijft het telkens terugkijken maar vooral vooruitkijken.
Door de vragen van #kommaarop maakte je even een pas op de plaats. Ik nam bij elke vraag even de tijd om te kijken naar waarmee ik bezig was en of ik op de goede weg zat.
Een van de meest leerzame vragen was natuurlijk die van NEE leren zeggen.

Niet alleen door die vraag…maar ook vanwege het nadenken erover…zeg ik tegenwoordig vaker NEE.
Nog steeds durf ik dat niet heel hard te zeggen….nog steeds niet altijd met een gerust hart (stel dat het straks even slechter gaat). Maar ik zeg wel vaker en ook beargumenteerd NEE.

Daarbij ben ik dan wel zo dat ik altijd namen geef van anderen die misschien wel ja zeggen.
Daarover wil ik nog wel eens een ei leggen.
Die gunfactor en geven en nemen….daar zou ik wel meer van willen zien, vooral bij de kleine ondernemers.
Ik weet best veel van het een…..maar ben niet goed in het ander….gewoon tegen betaling elkaar een opdracht geven zou vaker moeten gebeuren.

Wat nu?
Eigenlijk moet ik gewoon veel vaker inhoudelijke en zakelijke blogposts gaan schrijven.
Ook moet ik echt iets nieuwsbriefmatigs gaan doen…niet voor jou maar dan moet ik van mezelf.
Daarom is er nog geen nieuwsbrief…want wat schrijf ik er in?


Zeker nu ik actief ben op een heel andere plaats in het land moet ik mijn netwerk verplaatsen.
Inburgeren in Drenthe zou niet alleen privé maar zeker ook zakelijk moeten gebeuren.

Een klein beetje met een plan, maar nog meer dingen gewoon laten gebeuren.

Gelukkig is er hier in de gemeente een vrouwelijke ondernemersvereniging, waar ik inmiddels lid van geworden ben. Daar is veel ruimte om te netwerken.
Aanstaande woensdag al…meet, eat en greet…met 3 netwerken bij elkaar.

Van daaruit hoop ik mijn zakelijke netwerk in het noorden te gaan uitbreiden. Alleen is ook maar alleen.
Juist nu dus een extra reden om na publicatie van deze #kommaarop de website ook weer even op te frissen.
Wie weet ga ik wel ondernemerskoffie drinken met Agnes 🙂

Dank Agnes, Tessa en Sonja voor de inspiratie!!

#Kommaarop: Procrastinatie

Nou zag ik de vraag van #Kommaarop vorige week al voorbij komen, maar ik heb deze blogpost even voor me uit geschoven.

Ik denk dat als er wedstrijden in procrastinatie zouden zijn, ik daar erg hoog zou eindigen.

Dat is namelijk een van mijn slechte gewoontes.
Laten we het er deze keer maar bij eentje houden of zal ik lui zijn er ook gelijk maar bij nemen?


Uitstellen, vooruitschuiven, op de to-do lijst laten staan, werk ontwijkend gedrag en alle varianten daarop…daar ben ik goed in!

Maar het is natuurlijk een slechte eigenschap, ik heb er namelijk zelf last van.


Het kan komen omdat het gewoon ongelooflijk vervelende of extreem saaie dingen zijn waar ik echt ‘zin’ voor moet maken.
Het kan ook komen omdat het er ‘even’ naast moest en ik zei dat ik het wel ‘even’ zou doen.

Procrastinatie heeft me nog nooit echt heel erg in de problemen gebracht, maar levert soms wel wat mopperige mails op. Gelijk hebben de mopperaars natuurlijk, want afspraak is afspraak!

Nou denk ik liever in oplossingen dan in blijvende problemen en ik weet best dat ik beter kan.
Wat doe ik er aan?

  1. een dagelijkse to-do lijst met haalbare to-do’s. Ik mag maar 1 keer per dag aanpassen (dus als ik echt weet dat de lijst niet leeg komt).
  2. Haalbare deadlines voor mezelf opstellen
  3. Anderen vragen om een deadline.
    Dat werkt alleen als ik niet smokkel en de ander me ook gaat porren als de deadline verstreken is. (beiden gebeuren soms, maar niet vaak genoeg).
  4. Bijtijds aangeven dat het ‘iets langer duurt” maar dan ook weer direct de deadline er aan vast hangen.

Op mijn gedrag zijn onderstaande vragen van toepassing:
Waarom zou je nu al op volle kracht beginnen als je nog zoveel tijd hebt?
Waarom vandaag doen wat je morgen ook nog kan uitstellen?

Maar…eigenlijk…..ben ik gewoon aan het cherry picken in de massa leuke en minder leuke dingen.
Ook en ik ben ook aartslui. 
Daar ben ik namelijk ook heel goed in, niks doen!
Dat is een gave!
Echt er zijn maar weinig mensen die zo niks kunnen doen als ik.

Heerlijk!

Met #kommaarop worden we uitgedaagd om een keer per maand naar een antwoord op een ondernemersvraag te zoeken.

ePortfolio, welke eisen stel jij eraan?

Ineens zie ik weer allemaal zoektochten, tips en product reclames voorbij komen met betrekking tot ePortfolio’s.

Al sinds 2002 ben ik aan het nadenken over- en betrokken bij ePortfolio’s. Eerst in het kader van het ontwerpen van onderwijs en de examenmix in het mbo. Vervolgens in mijn pedagogisch didactisch traject tot startbekwaam BVE docent, als laatste in mijn master leren en innoveren, waar het eindportfolio me de eerste keer nekte.
Deze week zag ik het portfolio in hbo ook voorbij komen, op een usb stick wel te verstaan en geprint.
Als geen ander weet ik dat  het portfolio in hbo pijnpunten kent, voor zowel de studenten als de docenten.
Het jezelf scoren van ontwikkeling op grond van bijvoorbeeld Dublin Descriptoren is geen eenvoudig klusje. Het is een talige aangelegenheid en death by portfolio ligt op de loer, vooral als er vooraf geen minimaal/maximaal eisen gesteld worden.
Het beschrijven van ontwikkeling is trouwens mijns inziens iets anders dan het aantonen ervan, maar dat terzijde.

Ook zag ik deze week ineens weer allerlei tips hoe je een ePortfolio in het basis- en voortgezet onderwijs zou kunnen inzetten en inrichten en met welke leuke online tools dat mogelijk is.

Het is voor dus weer eens tijd om wat dingen bij elkaar te zetten als het gaat over het gebruik van ePortfolio’s om zowel formeel als non-formeel leren vast te leggen.

Onderscheid

Ik ga uit van drie verschillende portfolio varianten (waarbij het een het ander niet bijt en alles in 1 portfolio geplaatst zou kunnen worden mits de techniek klopt. Ik ga trouwens ook uit van online/digitale portfolio’s, daar staat de e voor (elektronisch)

Presentatieportfolio
Eigenlijk is zo’n ePortfolio afkomstig vanuit de kunst/fotografie/modellen wereld.
Wanneer we naar onderwijs kijken, kunnen leerlingen/studenten/docenten hier laten zien waar ze trots op zijn. Kijk eens wat ik gedaan heb, hoe mooi het is en wat vind jij ervan?
Eigenlijk is LinkedIn ook zo’n presentatieportfolio.
Er heeft namelijk geen validatie plaatsgevonden van de producten. Wie checkt of mijn LinkedIn inhoud klopt?
In een presentatieportfolio is de validatie van de inhoud niet van het grootste belang.  

Een website of een weblog zou je ook als een presentatieportfolio kunnen zien.
De eigenaar is degene die bepaalt wat hij/zij er met de wereld deelt en op welke manier.
Er zijn geen vormvereisten.

Ontwikkelingsportfolio
Wanneer je leert en je jezelf ontwikkelt kun je in dit portfolio verschillende producten opnemen.
Eigenlijk monitor je daar jouw eigen ontwikkeling. Waar sta je en waar ga je naartoe?

Let wel…het is nog geen gevalideerde inhoud.
De eigenaar bepaalt meestal zelf wat er in het ontwikkelingsportfolio opgenomen wordt.

Soms geeft de docent of leidinggevende (of in het geval van EVC de ePortfolio begeleider) opdrachten aan die in dit portfolio moeten worden opgenomen. Dat is van belang wanneer een ontwikkelingsportfolio in een later stadium een beoordelingsportfolio wordt.
Soms vragen we onderling feedback om te zien of we op de goede weg zitten.

Door tussentijds bijstellen, feedback vragen en vervolgstappen plannen hou je op deze manier jouw eigen ontwikkeling bij. Dit kan zowel met producten en ervaringen uit formeel als non-formeel leren.
Wanneer je aan metingen denkt zou een nulmeting (voorafgaand aan een 360 feedback meting) ook onderdeel kunnen zijn van een ontwikkelingsportfolio.

Wanneer ik in het basis- en voortgezet onderwijs aan zo’n portfolio denk, zou het bij projecten of de ontwikkeling van het profielwerkstuk (dus niet de eindbeoordeling) gebruikt kunnen worden.

Het oorspronkelijk bedachte bekwaamheidsdossier voor/van leraren zou hier ook onder kunnen vallen. Ware het niet dat in de wet BIO de werkgever verantwoordelijk gemaakt is voor het bijhouden ervan.

Wat in onderwijs niet goed gelukt is, is het vaststellen wat er in dit ePortfolio thuis hoort en welke structuur het heeft als het in een later stadium of tussentijds gebruikt wordt als beoordelingsportfolio.
Vaak hoorde ik (in mbo maar ook bij mijn pedagogisch didactisch traject) stop maar in je portfolio.
Een grote verzamelbak van ongemeten en niet beoordeeld materiaal.


De scheidslijn (wanneer er niet goed over nagedacht is) tussen een ontwikkelings- en een beoordelingsportfolio is dus dun.

Beoordelingsportfolio.
Producten die ter beoordeling worden aangeboden en voldoen aan vooraf vastgestelde criteria horen in een beoordelingsportfolio. Het zou (technisch) zo moeten zijn dat wanneer een ePortfolio ter beoordeling wordt aangeboden dat ‘bevroren’ wordt voor een bepaalde periode. De eigenaar (deelnemer) mag in die periode niets meer wijzigen aan de ter beoordeling aangeboden producten.
Zoals ik al aangaf is de scheidslijn tussen een ontwikkelingsportfolio en beoordelingsportfolio dun.
Welke producten zijn goed genoeg om beoordeeld te worden en aan welke eisen moeten deze voldoen?


In EVC trajecten is dat vanwege de formele validering (een ervaringscertificaat)  vastgelegd.
De ‘bewijzen’ in het ePortfolio worden getoetst aan de hand van VRAAK criteria.

  • Variatie (meer dan 1 bewijsstuk),
  • Relevantie (zijn ze van belang voor de validering),
  • Actualiteit (houdbaarheid van bewijzen),
  • Authenticiteit (is het wel van de indiener)
  • Kwaliteit (voldoet het aan de vooraf gestelde eisen).

Aan de hand van scores (vooraf vastgelegd hoeveel, hoe vaak, hoe oud en hoe nieuw) wordt er gekeken of de inhoud voldoet.
Omdat het aanbieden van papieren/digitale bewijzen voor wat betreft authenticiteit best lastig is, wordt een portfolio beoordeling veelal afgesloten met een criteriumgericht interview.
Daarin wordt de kandidaat/deelnemer bevraagd over de inhoud van het ePortfolio.
Vooral authenticiteit en vaak ook relevantie komen daar aan de orde.


Na de beoordeling wordt het portfolio weer vrijgegeven en kan de deelnemer in het kader van Levenlang leren gewoon door in het portfolio.
Formeel leren is (tijdelijk) afgesloten en misschien zijn non-formele leerproducten wel meegenomen in de beoordeling.


Welke technische eisen zou je aan een ePortfolio moeten stellen?.

  1. Eigenaarschap van de data.
  2. Portabiliteit.
  3. Mogelijkheden mbt scoren, bevriezen en beoordelen.
  4. Privacy en Security.

Wie is de eigenaar?
In principe is de lerende eigenaar van het ePortfolio. De data, de inhoud en bij een presentatieportfolio ook eventueel de keuze van de look en feel zijn van de lerende.

Wanneer het ook als beoordelingsportfolio ingezet wordt, heeft de beoordelende instantie echter ook een bewaarplicht van examenstukken. Het beoordelingsdeel zal dus uit de omgeving gehaald moeten kunnen worden om te bewaren in de examenbank.

Ik gebruik daar wel eens een voorbeeld bij om het te bewaren beoordelingsdeel te beschrijven, omdat niet ALLES van het ePortfolio bewaard hoeft te worden.
Bij een praktijkopdracht ‘het plakken van een fietsband’ wordt niet de gerepareerde band maar de beoordeling van het repareren van de band opgenomen in het examendossier. Er hoeft dus maar een klein deel bewaard te blijven.

Toch zie ik veel ePortfolio’s in ELO’s of op servers van scholen zelf, die daar achterblijven als de student/leerling vertrekt. Een beetje zonde van al het werk lijkt me.
In Office 365 zie ik ontwikkelingen, maar ook de rechten daarvan liggen bij de school en niet de lerende.
Ook zie ik bijvoorbeeld ePortfolio’s op gratis websites (wordpress.com, blogger.com, wix, enz.)
Daar is de aanbieder/host eigenaar van de data en zul je je dus af moeten vragen of punt 2 dan niet van belang is, om punt 4 maar niet eens te noemen.


Hoe draagbaar is het portfolio?
Kan een ePortfolio geëxporteerd worden? Maar even belangrijk,  ook weer ergens geïmporteerd worden? Wanneer een lerende van school A naar B gaat, kan dan alles opgepakt en meegenomen worden? Kan dit altijd of moeten scholen daar zelf aan gaan sleutelen? Kan de lerende het zelf of gaan we met CD’s en USB sticks werken (of erger nog in een gratis Dropbox mapje)
Kan er dan vervolgens doorgewerkt worden in het ontwikkelingsportfolio?

We hebben het dan over standaarden.
Een van de standaarden (als we naar importeren en exporteren kijken is bijvoorbeeld XML of Scorm.
Ik kan dit weblog exporteren en ergens anders importeren. Toch is dat wanneer we het hebben over een beoordelingsportfolio en het bevriezen ervan (wie drukt op de knop bevriezen en wie op ontdooien?) lastiger.


Daarom is er een ePortfolio standaard opgesteld.
Bij de NEN is er vanuit een ePortfolio afspraak (we zouden het zo moeten doen, maar het hoeft niet) een NEN ePortfolio standaard beschikbaar.

Hierin is vastgelegd hoe data in bepaalde tabellen horen te staan. Dat betekent in elk geval dat we de dingen hetzelfde noemen. (werkervaring, opleiding, naam, geboortedatum  enz.)
Die standaard is vanzelfsprekend het meest belangrijk bij werkelijk gevalideerde of beoordeelde (te beoordelen) onderdelen.
Echter is deze bij lange na niet als standaard ingevoerd door aanbieders van ePortfolio systemen (of ELO´s waarin een portfolio mogelijkheid geboden wordt).
Zolang wij als afnemers van software dat geen issue vinden en het niet als eis stellen bij het keuzeproces, zal de maker van de software er niet al te veel tijd aan besteden.
Doordat wij wel vragen om leuke gadgets, hippe kleurtjes, aanpasbaarheid naar eigen wensen, het opnemen van toetsresultaten en metingen, is de afgesproken ePortfolio standaard niet dringend genoeg om te implementeren in de software.

Technische mogelijkheden m.b.t. scoren, bevriezen en beoordelen.
Op het moment dat we hier over gaan nadenken, is volgens mij de XML en SCORM standaard niet voldoende om het bevriezen te automatiseren. Ik heb gezien dat scholen een WordPress ePortfolio ontwikkelden en dan in de bevriezingsfase de schrijfrechten van de deelnemer (eigenaar) ontnamen. Tsja, dan gaat punt 1  rond het eigenaarschap weer niet op. Want wie is eigenaar en wie bepaalt?
Er zijn een aantal aanbieders die de NEN standaard geïmplementeerd hebben, maar daardoor andere dingen (vooral het presentatieportfolio)  weer van minder belang vinden.
Dit zijn wel zaken om rekening mee te houden als  je wilt starten met de invoering van een ePortfolio.
Wat wil je ermee?

Hoe veilig is het portfolio en met name hoe staat het met de privacy?
Het laatste punt is vooral van belang voor basis- en voortgezet onderwijs.
We hebben nogal wat wetten over privacy en sinds 1 januari 2016 is ook de wet op datalekken van kracht. In de wet op privacy staat dat er niets zonder toestemming van ouders mag worden opgeslagen zolang kinderen nog geen 16 jaar zijn.
Ook moeten data veilig zijn. Zodra het mogelijk is om de naam van een leerling te koppelen aan andere gegevens (geloof, medische gegevens, adressen) en deze gegevens worden openbaar, is er sprake van een datalek.
Gezien het feit dat kinderen/jongeren zich niet altijd te veel zorgen maken over hun privacy en veel docenten daar onvoldoende over nadenken, is het best tricky om zomaar te starten met iets portfolio-achtigs.
Ik ga het niet hebben over de patriot act maar met de komende president van de verenigde staten zou ik zelfs daar even bij stil staan.

Heel bewust noem ik geen namen van aanbieders en ontwikkelaars, die ga ik ook niet geven.
Ik denk alleen dat als je als school of individuele docent iets wilt gaan doen met welke vorm van een ePortfolio dan ook, dat deze blogpost je misschien aanzet tot het maken van weloverwogen keuzes.

Voor wat betreft universiteiten, hbo en mbo weet ik dat Surf een tijd bezig geweest is met ePortfolio vraagstukken en dat ook weer ging oppakken.
Misschien dat Kennisnet die rol op zich kan nemen voor po en vo?

Vragen stellen over ePortfolio, mogelijkheden en aanbieders kan trouwens al heel lang bij de Stichting ePortfolio for all

Oh en…een van de slechtste voorbeelden van een ePortfolio is het lerarenregister, dat voldoet aan geen enkele van de boven beschreven 4 eisen en biedt geen enkele mogelijkheid tot het presenteren waar ik trots op ben en het bijhouden van mijn ontwikkeling voor ik beoordeeld word.

In een vervolg op deze blogpost ga ik op zoek naar het gebruik van badges in combinatie met een ePortfolio

Deze post verscheen eerder op karinblogt.nl

Puzzelen met elearning en WordPress

Zoals ik al eerder beschreef ben ik druk aan het puzzelen met het bouwen van een e-learning omgeving in WordPress (Samen met Mariëlle van Rijn).
Even een tussentijds verslag wat we  inmiddels allemaal (technisch) uitgevogeld hebben.
Misschien heb je er iets aan, maar sterker nog…misschien heb je tips!


Wat willen we?
We willen online lessen aanbieden.
Natuurlijk kan dat vergezeld gaan van face 2 face contacten of een videogesprek.
Daar gaat deze post niet over, de inhoud is volop in ontwikkeling.

Wat doen we dan?
We hebben met elkaar afgesproken dat ik de puzzelaar ben en soms inhoud maak en dat Mariëlle van Rijn gaat vullen en wensenlijstjes maakt.
We communiceren hoofdzakelijk via DM in Twitter, soms wat mail en regelmatig even bellen.

Mijn gedoe
Voor het eerst heb ik afgelopen jaar geld uitgegeven aan thema’s,
plugins en meer.
Ik heb gekozen voorvoor Learndash  als leeromgeving en daar een jaarlicentie van gekocht.

Ook heb ik Generate Press (pro) aangeschaft. Generate Press is een gratis thema en bij een upgrade download je een plugin om de uitgebreide mogelijkheden (kleuren, lay-out enzovoort) te kunnen gebruiken.
Ook deze site is gemaakt met
Generate Press.

De Leeromgeving.

  • De leeromgeving kan verschillende cursussen bevatten (modules)
  • Een module bestaat uit hoofdstukken en paragrafen.
  • Deze kunnen kriskras doorlopen worden. Dat heeft nog wel even wat puzzelwerk gekost. (alles is namelijk van oorsprong erg lineair opgebouwd).
  • Allerlei vormen van toetsen zijn mogelijk.
  • Er is een koppeling met open badges, dus ook belonen met badges kan op verschillende niveaus.
  • Beoordelen en afdwingen van het uploaden van uitgewerkte opdrachten.

Het is dus een echte volwaardige leeromgeving.
Doordat ik nog wat extra dingen aangeschaft heb, kunnen we aan de administratieve kant groepen maken, docenten toewijzen aan groepen en modules tegen betaling aanbieden.

Technische puzzels en wensenlijstjes.

  • Deelnemers hebben een eigen profiel pagina met wat invulvelden. Ik ben nog wel op zoek naar een meer portfolioachtige mogelijkheid. Suggesties zijn welkom!
  • Omdat we willen dat deelnemers ook met elkaar kunnen communiceren of af en toe via een forum een reactie plaatsen, heb ik Buddypress (plugin) geïnstalleerd.
  • Probleem was dat als ik een forum zichtbaar maakte dat overal zichtbaar was, ik wilde het echter alleen bij een paragraaf hebben.
    Daarvoor hebben we weer een oplossing gevonden: Content Aware Sidebars.
    Hierbij geef je aan op welke pagina, welke sidebar (zijbalk) zichtbaar is.
    Voor bloggers met een website erbij (zoals karinwinters.nl) is dit een top plugin. Op de ene pagina wel je twitterstroom in de zijbalk, op de andere je abonneer knop.
  • Mailen met deelnemers
  • 1 op 1 berichten
  • Inmiddels hebben we ook enkele plugins geïnstalleerd om Google docs en PDF’s te integreren.
  • Om modules te kunnen hergebruiken heb ik de Duplicate Post plugin erbij gezet, nu kan ik modules, hoofdstukken en paragrafen kopiëren en content eenvoudig hergebruiken.

Het enige probleem dat we nu hebben:
….het wordt allemaal wat traag (zeker in de
beheerskant)
Daar zijn we nu een expert op aan het loslaten.
Oh, en alles staat (bijna) op een beveiligde server (
https) .

Ik vind de portfolio vraag wel een blijvertje, iemand een plugin of een idee?

Deze post verscheen eerder op karinblogt.nl




Opbrengst van (mijn) heidagen zichtbaar

Op KarinBlogt plaatste ik zojuist een tweede dagverslag. Ik zit namelijk ‘op de hei’.
In mijn eentje wel te verstaan. Op mijn (standaard en alles kan en mag) weblog doe ik daar verslag van.

Wanneer je al vaker hier was, zul je zien dat het uiterlijk van deze website onder handen genomen is.
Ik heb daar vandaag het grootste deel van de dag aan besteed.


Op mijn heidagen denk ik na over het afgelopen jaar en wat ik in dit jaar 2017 zou willen gaan doen.
Het afscheid dat mijn keukentafellief had in de vorm van een mini-symposium gun ik alle mensen die vertrekken bij een organisatie. Dat idee heb ik uitgewerkt.

Ook de manier waarop ik tegen mijn eigen ondernemen aankijk (liefst duurzaam) en het investeren in Sociaal kapitaal heb ik beschreven.
Om nu allemaal links in de tekst te voorkomen; neem gewoon even de tijd om door de site te bladeren.
En laat me vooral weten wat je ervan vindt, wat je mist en wat er anders kan.

Vandaag heb ik in elk geval het proces om Karin Winters Training te registreren als instelling bij CRBKO ingezet. Dan mag ik echt trainingen en scholingen gaan aanbieden.
Op 1 punt houd ik mijn poot stijf. Ik ga mijn aanbod niet laten valideren bij de onderwijscoöperatie.
Ik ben en blijf een groot tegenstander van het lerarenregister en doe dus niet mee met dat circus.

Als het een showstopper is om mij in te huren hoor ik dat graag!
Argumenten te over om je van het tegendeel te overtuigen!


Er zijn nog een paar hangijzers, niet heet…maar gewoon sudderend in mijn hoofd.

Hangijzer 1
De vacature bij de Nederlandse School van inhoudelijk programmaleider lonkt wel heel erg.
Ik geloof in het concept en denk dat ik er met mijn kennis en ervaring ook een mooie bijdrage aan kan leveren.

Ga ik solliciteren of niet? Ik heb nog tot 13 januari de tijd.

Hangijzer 2
…of liever gezegd een puntje op mijn bucketlist
Bij verschillende hogescholen worden zogenaamde Pedagogisch Didactische Trajecten aangeboden. In die trajecten gaan met name (hoogopgeleide) zij-instromers klaargestoomd worden om aanstellingsbevoegd te raken. Ooit doorliep ik die marteling zelf, met bloemkool leervragen een portfolio en beroepsprestaties.
Ik hoorde daar laatst weer iemand over mopperen.

In zo’n traject zou best wat meer aandacht voor theorie kunnen zijn en wat pittiger leesvoer aangeboden mogen worden. Daarnaast zouden er ook best forsere eisen gesteld mogen worden aan de inhoud van de portfolio’s.

Ik zou heel graag betrokken willen zijn bij de ontwikkeling en de uitvoering van zo’n traject.
Nou zit ik niet te springen om met mijn ondernemerschap te stoppen, maar bij een aanbod uit die richting (HBO) zou ik er wel over na denken.

Net als ik nog nadenk over wel of niet solliciteren bij de Nederlandse school.

*poetst CV op * of wacht…verwijst >>>>> Klik Hier!

Duurzamer ondernemen..een eerste verkenning

Bij duurzaamheid denken we vaak als eerste aan goederen die lang meegaan en niet al te veel energie verbruiken. Bij duurzaam denken we dus ook aan het milieu.

Ik kwam de definitie duurzaam ondernemen ook tegen in combinatie met maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO). Dan worden bedrijfsbeslissingen genomen om een hoger bedrijfsrendement te halen, om iets te doen voor een beter milieu en stilstaan bij het welzijn van de medewerkers en de maatschappij. Zoiets als maatschappelijke betrokkenheid en een toekomstgerichte visie hebben.

Als ik het heb over mijn eigen ondernemen en duurzaamheid bedoel ik iets anders.
Ik bedoel dan dat ik iets achterlaat in een organisatie of dat een er verandering in gang gezet is die “blijvend is”.

Voor ik in wolligheden verval en daarmee de woede van de vaagtalers op mijn hals haal, is het handiger om het aan de hand van wat voorbeelden te beschrijven.

Autonomie en zelfsturing?
Wanneer er in onderwijsorganisaties gesproken wordt over professionalisering ga ik er in eerste instantie van uit dat de betrokkenen een eigen keuze kunnen, mogen en willen maken.

Dat betekent dat zij vraag gestuurd aan hun eigen professionalisering werken.
Dat ze weten waarin zij willen professionaliseren en dat er ook voldoende middelen voor zijn om dat te kunnen doen.
Enkel dan heeft professionaliseren werkelijk zin.
Natuurlijk kan het zijn dat er vanwege de aanschaf van middelen (lees: nieuwe software programma’s of tools) knoppencursussen nodig zijn. Dat is wat mij betreft geen professionalisering…dat zijn vaardigheden trainingen

De realiteit
Wat ik nu echter heel vaak zie en waar ik zelf ook veel aan meewerk, zijn studiedagen of korte trainingen die vanuit een interne academie of een manager georganiseerd worden. Er is niet gekeken naar de behoefte van de werknemers.
Ken je zo’n vraag als: we willen iets met ict, we willen iets met tablets of we willen iets met didactiek? Wie wil dat en is er doorgevraagd wat men dan wil?

Wanneer ik dan naar duurzaamheid kijk…kost zo’n workshop of (korte) training erg veel energie en gebeurt er na zo’n bijeenkomst weinig of niets met de opgedane (basis) kennis. De deelnemers zijn vaak amper gemotiveerd en in het ergste geval gedragen ze zich als hun eigen leerlingen.
Dat is dus niet duurzaam.

Een behoeftepeiling waarin ook voor een langere periode gekeken wordt naar wat een individuele professional of een team nodig heeft is een eerste vereiste. Om vervolgens met hen samen een vraag gestuurd programma op te stellen is in elk geval al kansrijker.
Nog kansrijker is het, als eerst gekeken wordt welke kennis er in huis is, voor er kennis ingevlogen wordt. De kennis die ‘ingevlogen’ wordt, moet achterblijven dus overgedragen worden.
Ik zie dat bij een aantal scholen inmiddels ontstaan, maar het kan wat mij betreft nog beter en vaker gebeuren.

Ik ga in elk geval zelf bij aanvragen voor een workshop of training doorvragen en ook opdrachtgevers tot nadenken aanzetten. Is dit wat jouw mensen willen of heb je de klok horen luiden en weet je (nog) niet waar de klepel hangt?
Best een beetje duurzaam toch?

Oh ik ben nog wel iets vergeten.
Ik ga er automatisch vanuit dat ieder mens zich wil blijven ontwikkelen en altijd leert.  (formeel, informeel, non-formeel)
Wanneer dat niet het geval is, denk ik dat we aanbod gestuurd aan de slag moeten met de leidinggevenden.
Titel van het scholingsprogramma: de snelste weg naar de uitgang van dit instituut…voor mezelf en voor anderen.

Deze blogpost verscheen ook op KarinBlogt.

Karin Winters