Blauw…#PHOT en #Colourtherapy

Natuurlijk doe ik mee met Else Kramer’s #Colourtherapy . Een week lang foto’s maken waar de opdracht enkel bestaat uit een kleur. Maar juist het idee dat we met zoveel mensen tegelijkertijd een foto te maken waar een kleur centraal staat.

De #Phot van vandaag is dus een combinatie van beiden.

De foto (met blauw erin) maakte ik vandaag op ROC Zadkine bij de opleiding Human Technology.
Vanmorgen zag ik een paar studenten het lokaal binnen schieten omdat de 3D printer de hele nacht had staan printen aan het eerste onderdeel van een door hen zelf ontwikkelde robot.
Ik merk dat studenten niet altijd een helder beroepsbeeld hebben als je vraagt wat ben je als je deze opleiding hebt afgerond? Maar ze zijn erg fanatiek als het gaat om een project waar ze een “echte opdrachtgever” voor hebben.

Toen ik even met de studenten stond te praten, schoot me ineens de #fakkeldragers bijeenkomst van afgelopen zondag te binnen. Niels Schuddeboom vertelde dat hij (of de verzekeraar) 2.750,00 euro moest betalen voor een speciale laptopstandaard aan zijn bed. Ook een iPhone houder op zijn rolstoel kan niet zomaar even bij een fabriek besteld worden.

Ik denk dat ik de #fakkeldragers of wie weet Niels  zelf wel ga verbinden aan de studenten van Human Technology….die kunnen elkaar versterken denk ik. Toch?
Iemand een idee hoe nu verder?

Oh en de foto….is gewoon een blauwe kist die ergens onder een tafel stond.

blauw

2 gedachten over “Blauw…#PHOT en #Colourtherapy

  1. Dag Karin,
    Kun je ze ook met mij verbinden? (ik was degene die door Niels zondag tijdens zijn lezing werd aangesproken met ‘regel dat nou eens’, omdat ik betrokken was/ben bij het netwerk van FabLabs in de BeNeLux (een stuk of 40 in totaal) waar dat soort machines vrij toegankelijk zijn.) Gisteren heb ik kort overlegd met het bestuur van de Stichting FabLab BeNeLux over hoe met die oproep van Niels verder te gaan. Ik zie 2 sporen.

    Enerzijds kijken hoe je het netwerk van maak-plaatsen kunt benutten om goedkoop hulpmiddelen te ontwerpen en te maken, en hoe je dat verbindt met de gemeenten die de voorzieningen verstrekken (vaak krijgen FabLabs al wat steun van de gemeente waarin ze gevestigd zijn, dus wellicht kan het een actieve wederdienst zijn voor subsidie). Voordeel van maakplaatsen is dat je unieke producten kunt maken, door op basis van een bestaand ontwerp een maatoplossing te maken, zonder dat het extra kosten met zich meebrengt. Die maatoplossing kan dan ook volledig in samenspraak met degene die het gaat gebruiken, omdat die FabLabs altijd in je eigen buurt zitten. Dus het ontwerp en de realisatie kan dan samen met de betrokkene. Dat is ongeacht de kostenkant al een kwaliteitswinst in het proces.

    Anderzijds, meer geredeneerd vanuit de ‘meten is weten’ kant, op zoek naar de data die verstrekkers over voorzieningen hebben (hoeveel spullen, waar blijft het na gebruik etc.) om te achterhalen waar nou precies de kosten ontstaan. Want dat zijn dan de plekken om ‘kort te sluiten’. Goede kans dat de kosten zoals Niels ook al suggereerde niet zitten in de productie, maar in de distributie en besluitvorming. Paarse krokodillen zijn als huisdier duur in het onderhoud zeg maar. Vanuit mijn werk met overheden aan meer open data en transparantie zal ik eens kijken wat ik daar kan achterhalen en hoe we om die gegevens kunnen vragen.

    Kortom, ik houd graag contact, en wellicht kun je me met die studenten verbinden.

Een reactie plaatsen