3 juli 2019: Een dag om te wissen

Zo deze dag zit erop.
Om 6 uur vanmorgen zaten we in de auto, 7 uur leverde ik Paul af bij de zusters en om 8 uur vertrok hij naar de operatiekamer.

Voor ik verder schrijf….
De tumor is helemaal verwijderd. Er is ook een klein stukje van zijn jukbeen (of daar in de buurt) weggehaald, al bot dat aangetast was. Gelukkig nog geen hersenvlies waar problemen mee zijn. Ze hadden liever nog iets meer rondom de tumor weg willen halen, maar dat kon gewoon niet.
Daar moet dan de bestraling maar voor gaan zorgen, dat restjes ook kapot gebrand gaan worden.
De pennen voor het kunstoog zijn geplaatst.
Dus al met al….succesvolle operatie.

Het wachten zonder te weten was voor mij best zwaar.
Als ik nog niet grijs was geweest, was ik dat vandaag geworden.
Omdat er voor mij niets te halen was in het ziekenhuis, ben ik voor zover mijn hoofd het toeliet, gewoon aan het werk gegaan.
Het werd 10 uur, 11 uur, 12 uur en om 1 uur had ik een afspraak….telefoon de hele tijd mee, naast me op tafel. Om 2 uur nog steeds geen telefoontje.
Mijn moeder gebruikte daar vroeger bij zulke spannende dingen een gezegde voor.

Je kon een ei in mijn gat gaarkoken.

Voor ik echter te ongerust werd, belde de operateur.
Operatie geslaagd en omdat ze nog wel op wilden passen voor nabloedingen, zou verkoeveren wel even duren.
Rond een uur of half vijf….vijf uur….half zes……

Op de afdeling waar ik om vijf uur binnenstapte, was geen bed met Paul erin te bekennen.
Bij navraag aan de balie kreeg ik te horen dat het wel even kon duren.
Oplossing? Nou gewoon af en toe terugkomen.

Zorgen? Wie ik? Ben je gek joh….
(dat opvangen van partners en hen geruststellen en informeren blijft wel een dingetje hoor!)

Om half zes belde mijnheer Laaper mij vanuit zijn bed op de juiste plek.
Zucht!!!

Hoe hij eruit ziet?
Dat valt me echt mee. Een paar krammen in zijn gezicht en (iets dat lijkt op een vergeten) operatiehandschoen in zijn oogholte die met nietjes is vastgezet.
Suf en misselijk heb ik hem maar lekker gelaten waar hij is.

Ik zit nu aan een borrel.
3 juli 2019 gaat de boeken in als: Wissen die dag!

Oh, kom niet langs in Groningen, stuur geen kaarten!
De verwachting is, dat ik hem vrijdag of zaterdag al mag ophalen.
Een ziekenhuis is er niet om beter te worden, dat doen we thuis wel.
(Kut daar gaat mijn vrije weekend: borrel, bank, boek.)

Lieverds, we hebben zoveel steun aan de reacties, kaarten, mailtjes en telefoontjes.
DANK!!!

18 reacties op “3 juli 2019: Een dag om te wissen”

  1. Dikke knuffels voor jou ❤️❤️❤️❤️❤️ Vandaag nog vaak aan jullie gedacht, fijn dat je dingen zo snel kunt/wilt delen. Liefs

  2. Karin Donkers

    Zo wat een dag! Wat een spanning maar weer een ‘stap’ naar herstel gezet. Ik hoop dat de pijn wat meevalt en dat Paul inderdaad snel naar huis kan en mag. Eerst bijkomen. En dan maar weer de volgende ‘hobbel’. Hou je goed, doe het samen. Diepe buiging voor jullie. Xx Karin

  3. O lieverds toch, wat een dag. Zeg maar snel Dag Dag! Jullie kennende verwachtte ik hier wel een update, en dat vond IK zelfs lang duren, laat staan jij die zo dicht bij de brandhaard zit..
    Maar blij zo snel vandaag al te lezen ‘hoe en wat’ en dat het naar omstandigheden góed is hoe en wat!
    Voor nu alle sterkte en pak een borrel! Om het leven te vieren!
    Knuffel voor jullie!

  4. De eerste klap een daalder……?
    Dikke knuffel en veel kracht voor jullie gevecht. Xxx

  5. Wilfred Rubens

    Ik heb vandaag veel aan jullie gedacht. Eerste bericht na de operatie klinkt hoopvol.

  6. Wat een dag Karin, en nu maar hopen dat Laap snel weer op de been komt.
    Ik hoop dat je kan slapen. Liefs Jaap

  7. Anja en Frank

    Toch wel blij met deze eerste goede geluiden. Ondanks alles fijn dat het dan goed verloopt als het dan toch zo is. Snel naar huis, fijn ook! Sterkte en goed herstel verder!!!

  8. Lieve lieve Karin, zit beetje te huilen voor jou jullie. Nu weer verder in het proces, wat heftig toch allemaal. Heel veel liefs en sterkte voor Julie. Eef en ook van joke die ook mee leeft en zich vooral in jouw positie kan verplaatsen.
    Dikke knuffels

  9. Joop en Wil

    Eerste berichten zijn bemoedigend, fijn dat de operatie goed gegaan is, veel sterkte en liefs!

  10. Wat een dag voor jullie allebei… Ik heb aan jullie gedacht. Niets zo slopend als wachten op bericht van de arts, dus wat zal het een lange dag voor jou geweest zijn Karin. Hopelijk mag je snel naar huis Paul. Sterkte en een knuffel voor jullie allebei.

  11. Pfffftt wachten en in het ongewisse zitten is echt @#$@#
    Nu hopen dat de eerste bemoedigende berichten blijven voortduren.
    veel liefs en sterkte voor jullie beide

  12. Beroerd, misselijk, maar 1 voordeel. Als ie thuiskomt is dat hopelijk over en wie weet giet ie er wel rode wijn in! Karin veel sterkte, iets op Netflix? Voetbal is pas zaterdag, oeps, dan is ie weer thuis….
    zonder gekheid, veeeeeel liefs uit het zuiden van het land en het aller aller beste voor jullie!!

  13. Wat fijn dat die dag erop zit. De eerste stap richting beter worden is gezet. Heel veel sterkte en heel veel liefs!

  14. C.H.M.Schellinger

    Karin je bent een kei!! Wat geweldig dat Paul al ze snel naar huis mag. Jij gaat thuis niet die handschoen uit dat oog peuteren hoor!!( geintje) Hier branden de kaarsjes. Ik geloof daarin. Jullie zijn niet uit mijn gedachte, Ik hou van jullie!! Veel sterkte en kracht.
    Veel liefs ,
    Ine

  15. Moeke, we hebben elkaar al even gesproken, maar wil via deze weg ook nog even laten weten dat ik trots op je ben en je je ook door deze hel heen kan slaan! Om ook maar een quote van oma aan te halen: ‘Onkruid vergaat niet’.

    Dikke kus je zoon

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll naar top