Omdat de Schilderles vanavond niet doorgaat mag ik van mezelf een eigen Kunstenaar kiezen.
Jullie kennen de methode: hier kun je de wikipedia lezen als je meer over de achtergrond over de kunstenaar wilt weten.
Een jaar of 10 terug belandde ik per ongeluk bij een tentoonstelling van Hundertwasser en was gelijk verkocht. De jaren daarna hing er telkens een Hundertwasser kalender bij mij thuis en zijn een aantal van de afbeeldingen ook in wissellijsten terecht gekomen.
(Zo ook voldaan aan de opdracht als het over beeldtaal gaat.)
Het kleurgebruik in de stukken van Hundertwasser is helder, vrolijk en ingewikkeld. Bijna alsof je zelf in een doolhof rondloopt. Je ziet in zijn werk regelmatig de invloed van Gaudi en jugendstil, en ook daar ben ik gek op.
Er zijn een paar stukken waar ik bang van ben, waarom weet ik eigenlijk niet, ze stralen iets engs uit.
Alles dat van zijn hand komt vind ik prachtig: zeefdruk, lithografie maar ook bouwkunst, tapijten en objecten en gebruiksvoorwerpen zijn echt zo fantastisch.
Vorig jaar waren we in Limburg en daar staat een Ronald MCDonald huis in de Hundertwasser stijl. Prachtig, ik moet echt een keer naar Wenen.
De filosofie achter zijn architectuur: een huis is de derde huid, nou ik zou wel zo’n huis willen!
Helaas vanavond niet geschilderd echter uit mijn eigen (oude) voorraad…om te laten zien dat ik geïnspireerd was door Hundertwasser.
Nou weet ik waarom het veel leuker is om over een kunstenaar te schrijven waar je niets van weet of niet van houdt, inhoudelijk is dit een slecht geschreven blogpost…maar ik wed dat er nu een aantal mensen voor het eerst kennismaken met Hundertwasser en dan heb ik toch iets bereikt.
Ineens zag ik de Valentijnsballon in de Kersenboom van de buren, na enige handelingen die nogal risicovol waren…is de gestrande liefde door mij bevrijd.
Eerlijk? Ik ben geen fan van Lucebert. Het zal kunstzinnig en stromingsmatig subliem en doordacht zijn…maar het is mij te vaag. Ook zit er natuurlijk een diepzinnige protest gedachte achter. Zoiets als: Esthetische conventies zijn bij uitstek zaken die vrijheidsbelemmerend werken en daarom moet de kunst weer rechtstreeks kunnen ontstaan vanuit haar oerbronnen: spontaniteit en directheid zijn belangrijk…oftewel kijkend naar kindertekeningen en Afrikaanse volkskunst.
Bij de schilderijen en gedichten van Lucebert krijg ik soms prutseljeuk.
Natuurlijk moet je het ontstaan van stromingen bezien in de tijd….Dada, Cobra en Vijftigers allemaal 20e eeuws, het leven, het denken en doen waren toen anders, dus het protest zal best een schok teweeg gebracht hebben in die tijd. Natuurlijk is verzet tegen de gevestigde orde van alle tijden en ik kan me dus best voorstellen dat het heel heftig en anders was.
Word echter een beetje droevig van zijn tekeningen en schilderijen, het heeft iets macabers.
Naast schilder was Lucebert ook dichter, ja Mieke was niet de opdracht… maar beeld en taal…
De dichters van de vijftigers zoeken heel sterk de uitdrukking van de totale mens, dus zowel gevoel als verstand. Snap jij het?
Experimentele poëzie, het weglaten van rijmschema’s, interpunctie, geen of weinig hoofdletters en niet wetend waar een zin begint of eindigt…eigenlijk ben ik dus ook een vijftiger als je af en toe mijn blogposts leest.
Een experiment van Karin:
Vervolgens in een Wordle:
Voila…..kunst….
Dan gaat bij mij de vraag weer leven, wanneer is kunst Kunst? En hier wanneer is een gedicht/poëzie een gedicht/poëzie?
Afijn…. het heeft te maken met de manier waarop ik naar de dingen kijk….met mijn ogen en mijn gevoel en niet met een achterliggend theoretisch ideaal.
In het kader van de huiswerkopdrachten voor de schildercursus bij Knockart is het deze keer de beurt aan Kurt Schwitters.
Nog steeds bezig met #Dada, want ook Schwitters was een Dadaïst.
Weer verwijs ik naar de wikipedia voor de theoretische achtergrond van Kurt Schwitters.
Leuker vond ik het om ook op de Digischool een hele pagina over Kurt Schwitters tegen te komen (in het kader van CKV natuurlijk).
Mieke vroeg ons in de mail of we er al achter waren wat Merz was.
Nou dit, alles dus:
Merzzeichnungen (tekeningen en collages),
Merzbilder (assemblages, schilderijen en reliëfs) en
Merzplastike(sculpturen).
Merzbau, dat als een ruimtelijk kunstwerk opgevat kan worden, maar eigenlijk schuurtjes zijn.
De zin die Schwitter in zijn tijdschrift Merz schreef:
“Want ik vind het van onvoorwaardelijk belang, dat aan het einde het gehele leven met alles wat er gewild is daar staat, dat niets verloren gaat, zelfs niet als iets op zeker moment vals of verkeerd bleek te zijn”, past bij de gevonden video.
Wat mij in onderstaande video trof, is dat kunstenaars van deze tijd, nog steeds inspiratie halen uit het gedicht dat tussen 1926 en 1936 ontstond en overgieten met een technisch sausje van de 21e eeuw.
Zet mij weer aan het denken, wat laat ik achter?
Nou dit in elk geval…..maar of dat inlijstbaar wordt?
Naar aanleiding van de #WOT deze week, ben ik me bewust gaan verwonderen of is het meer genieten.
In mijn nabije omgeving heb ik een aantal winterfoto’s gemaakt…en ben natuurlijk een heerlijk stuk door de knisperende sneeuw gaan wandelen. Zouden de arme narcissen pijn voelen?
Mieke Siemons gaf Albert Plomp en ondergetekende dit weekend de opdracht om iets over Dada te schrijven.
Dada was een Culturele beweging die in de 1e wereldoorlog ontstond Zurich, lees lekker de rest maar zelf op de wikipedia.
Volgens mij Dadaïsme is meer een anti-kunst beweging en een proteststroming.
“De dadaïst acht het noodzakelijk om zich tegen de kunst uit te spreken, omdat hij door de oplichterij van kunst als morele veiligheidsklep heen kijkt” [Richard Hulsenbeck]
[Michel Duchamp]: Kan iemand werken maken, die geen kunstwerken zijn?
Nou ben ik eigenlijk ineens wel heel nieuwsgierig wat een bruïtistische gedicht is.
Al zoekend vond ik De Ursonate van Kurt Schwitter
Ook ontdekte ik,Theo van Doesburg de oprichter van het tijdschrift de Stijl en daar ben ik echt het pad bijster geraakt
Ik ben dus geen goede kunstgeschiedenis student maar hou van mooie dingen. Of dat nou Dadaïstisch, Expressionistisch of Naief is, maakt me niet zoveel uit.
Daarom vind ik het gedicht van Remco Campert zo bij mij passen
VIJFLETTERWOORD
Is het kunst
vraagt hij voorzichtig
anders weet hij niet
of hij genieten mag
als hij het mooi vindt
wil dat dan zeggen
dat het kunst is
ik kan het niet helpen
ik vind het mooi zegt hij
alsof hij er zich voor verontschuldigen moet
bij de kenner die zegt
dat het geen kunst is
maar als hij het mooi vindt
dan staat het dat vrij
zegt de kenner goedgunstig.
Remco Campert (1929)
Afijn, mijn drieluik is nog niet klaar….maar de maakbare vrouw (rechterluik) is een eind op weg
Vanavond de eerste avond bij @Knockart geschilderd, nieuwe en bekende gezichten.
Inhoud en resultaat zal ik jullie besparen, kom zelf maar schilderen.
Vroeg me wel weer af of ik morgen met schone handen naar de Jaarbeurs kan.
Deze hele week mag ik aan de slag bij een ROC met een mooie opdracht, tussendoor ga ik nog even naar Onderwijs en ICT. Vrijdag mag ik naar de opening van het prachtige Innovatiehuis in Den Bosch, 8 februari naar eLabSymposium en ga zo maar door met de agendavulling. Alles is natuurlijk even leuk en interessant. Voor ik het echter doorheb hol ik mezelf aan, zeker in deze inwerkfase waarin ook nog eens allerlei kick-offs en borrels zijn.
Maar…morgen ga ik weer schilderen bij Mieke Siemons bij Knockart. Nou zijn dat niet heel echte rustmomenten, want het is werken geblazen…maar daar ben ik weg van de sores van alledag.
Helemaal zonder me druk te maken over mijn kleding, haar en handen. Vol ondergedompeld worden in een creatief proces….en niet eens om iets moois te maken…maar gewoon lekker met je handen en verf….werken met kleuren en kijken naar kleuren. Begreep zelfs dat we nu ook iets met taal en tekst gaan doen…..oh …ik heb daar zo’n zin in!
