De financiering en start van Het innovatiehuis is mogelijk gemaakt door de leden van het Consortium voor Innovatie, dat zijn volgens een aantal ROC’s in Nederland die ooit gevonden hebben dat Innovatie en de daarbij behorende activiteiten een goed idee zou zijn.
Afijn, het CVI wordt in de dagelijkse praktijk gedragen door mensen…nou eigenlijk TOPPERS, Annemarie Hoevenaars, Ellen Elemans, Addy de Zeeuw, Willem Karssenberg en Ilona Bonnemaijers.
Zij zijn trekkers, maar met name makers van het Innovatiehuis: De fysieke ruimte die helpt ‘t verschil te maken aan de Koningsweg 38 in ’s-Hertogenbosch.
Natuurlijk worden zij gesteund door het bestuur, maar ja die worden al vaak genoeg heel belangrijk gevonden (anders doen ze dat zelf wel)
In een heel korte tijd hebben zij een oud huis in den Bosch verbouwd tot een prachtige inspirerende omgeving waar een binnenhuisarchitect een lesje van kan leren.(ja, natuurlijk met hulp van heel veel vakmensen waaronder massa’s leerlingen van MBO opleidingen)
De opening was ook een passend bij de geest van het Innovatiehuis, mooie aardige inspirerende mensen die met elkaar een glas dronken en een hapje hapten om te vieren dat wij allen het verschil kunnen maar ook willen maken.
Waar ik van genoot….het genieten, de trots, de blijdschap en de warmte van mijn vrienden!
Weer eens een dank je wel voor een zeer compact klein gezelschap, dat er straks in maart ook weer mede verantwoordelijk voor is dat zo’n 1.500 mensen kennis delen en kennis maakt op de CVI conferentie in Papendal.
Het nieuwe werken is TOP! Gewoon goed nadenken wanneer je waar moet zijn en wilt zijn en wat je nodig hebt. Al 3 weken GEEN file!
Maar je moet als nieuwe werknemer wel even een handje geholpen worden, ook moet echt het volle Nieuwe Werken (dus niet een beetje soms of af en toe nieuw werken) wel bij je passen en je moet slimme oplossingen bedenken
Ik ben al heel wat jaren (bewust) papierloos…dat betekent dat ikzelf geen printer heb …maar dat betekent weer dat ik goed moet nadenken als ik naar een klant ga, dat ik de bijbehorende massa paperassen in PDF op mijn computer(s) heb staan. Het is namelijk lang niet vanzelfsprekend dat je overal internet hebt! (mijn Bring your own Vodafone wifilan is vloeken in de Kerk…maar wel handig).
Nu ik in bezit ben van mijn eigen pas, mag ik daar waar er kantoorplekken zijn werken…Houten, Eindhoven, Groningen….handig….maar…is er iemand die mij daar een rondleiding kan geven. Waar flex ik wel en waar niet? En hoeflex?
Waar zijn de plattegrondjes, of mensen die helpen om in de zaal met een naam te komen voor een overleg. Dat overleg wordt in je agenda gepland door iemand die je niet kent en die je derhalve ook niet van gezicht kent, dus weet je niet waar die zaal is (ik had anders achter diegene aankunnen sluipen naar die zaal met een naam om niet dom over te komen).
Een Elevator Pitch is echt handig om je voor te stellen en mensen te leren kennen. Echter, doordat iedereen overal beweegt (er dus ook hiërarchisch bijna geen onderscheid) sta je voor je het weet, een heel hoge piefin lastig te vallen met een praatje over jezelf, terwijl zij vast iets anders aan haar hoofd had.
Flexplekken zijn schaars, dat heeft een reden….wegblijven is beter, maar hoe weet ik nou wanneer ik beter weg kan blijven? Maar als alles flexplek is…waarom mag ik niet op alle plekken zitten?
Waar ik het meest aan moet wennen, waar hoor ik bij, welke gebruiken gelden er, aan wie stel ik mijn vragen en welke collega’s vind ik nou op welke tijd waar om wat dan ook te bespreken?
Het is TOP echt….maar je moet ook wel vindingrijk, brutaal en flexibel zijn.
Terwijl deze post verschijnt heb ik een kickoff met ca. 100 collega’s en zal vast de nodige uitglijders maken.
Ach, zoek ik toch even een paar dagen een andere Flexplek.
Alsof ik me verveelde, heb ik me ook deze week aangemeld voor de nieuwsbrief van Contentgirls in het kader van van reageren kun je leren. Elke week stuurt Xaviera me nu een lijstje van 5 bloggers waarbij van de reageerder verwacht wordt dat ze op minstens 3 blogs reageren. Mooi initiatief want reacties op een blog(post) krijgen is leuk. Ikzelf hou van een mooie discussie over een post, dat zal hier ben ik bang want minder vaak gebeuren. Maar een compliment op de blog zelf is ook nooit weg, leuker hier dan in Twitter.
Natuurlijk trouwens de blogs waarop ik deze week mag reageren (dat mogen anderen dus ook):
Al een tijdje zit ik te dubben of ik me niet eens moet aanmelden bij een groepsblog, waarover deze week ook de #blogpraat discussie ging.
Waarom ik aan zou willen sluiten …makkelijk…ik heb met mijn weblog een minibereik (ik kijk eigenlijk nooit) en bijvoorbeeld een club als Frankwatching of Contentgirls zijn veel gelezen en mooi groot. Ook dat vraagt dan namelijk weer iets van de schrijfvaardigheden. Ik las dat Blogposts met schrijffouten niet gepubliceerd worden….hup Karin
Wat denk jij? Ben ik goed en brutaal genoeg voor deelname aan een groepsblog?
Vanavond de eerste avond bij @Knockart geschilderd, nieuwe en bekende gezichten.
Inhoud en resultaat zal ik jullie besparen, kom zelf maar schilderen.
Vroeg me wel weer af of ik morgen met schone handen naar de Jaarbeurs kan.
Deze hele week mag ik aan de slag bij een ROC met een mooie opdracht, tussendoor ga ik nog even naar Onderwijs en ICT. Vrijdag mag ik naar de opening van het prachtige Innovatiehuis in Den Bosch, 8 februari naar eLabSymposium en ga zo maar door met de agendavulling. Alles is natuurlijk even leuk en interessant. Voor ik het echter doorheb hol ik mezelf aan, zeker in deze inwerkfase waarin ook nog eens allerlei kick-offs en borrels zijn.
Maar…morgen ga ik weer schilderen bij Mieke Siemons bij Knockart. Nou zijn dat niet heel echte rustmomenten, want het is werken geblazen…maar daar ben ik weg van de sores van alledag.
Helemaal zonder me druk te maken over mijn kleding, haar en handen. Vol ondergedompeld worden in een creatief proces….en niet eens om iets moois te maken…maar gewoon lekker met je handen en verf….werken met kleuren en kijken naar kleuren. Begreep zelfs dat we nu ook iets met taal en tekst gaan doen…..oh …ik heb daar zo’n zin in!
Vorige week dacht ik, he….die heb ik net leren kennen…is ie alweer dood. Steven schreef zijn Overlijdensblog, was maar een blogpost, maar wel een die tot nadenken aanzet, leef!
Nu mijn zondagse cadeautje voor Steven, maar vind het geen makkelijke opgave om in zijn weblog in woorden te vatten.
Wat ik heel apart vind aan de manier van bloggen, zijn de inleidingen of een screenshot van een Tweet. De techniek van Steven (assossiatief bloggen) heeft een vast patroon. Aanleiding (kan alles zijn volgens mij, als het hem maar raakt), titel van de blogpost (volgens Steven moet die vooraf bekend zijn), steekwoorden verzamelen en deze daarna aan elkaar rijgen. Knap om dat elke keer weer te doen.
De popmeditaties zijn apart en vernieuwend, ken heel veel nummers niet en leer er dus van.
Steven blogt volgens mij met zijn hart en is erg open over zichzelf, sociaal en ontwapenend.
Mooi om zo’n blogger in mijn 366 lijst te hebben! Gek genoeg zie ik net dat ie in Putten woont…heb ik net 3 jaar van mijn werkzame leven doorgebracht.
Steven….heb je maar 1 assossiatie per keer lopen of een verzameling van onderwerpen/assossiaties?
Waarom de afbeelding? Een open oester geeft de mooiste dingen prijs!
Ach je moet je post toch een titel geven. De hele week ruist het in het internetstruikgewas over de belangrijke bijdrage die Apple zou willen gaan maken aan het onderwijs.
Ja, Apple is hip en maakt zich al jaren sterk om in Education (het is en blijft een Amerikaans bedrijf) de creatieviteit terug te brengen. Het gedachtengoed en de wil van Apple is echt mooi. Ook maken ze mooie spullen, telefoontjes, notebookjes en padjes.
Maar: ik ben de religeuze fanatici zat! Ook vind ik dat Apple voor het Nederlands onderwijs geen belangrijke bijdrage levert.
Apple producten zijn duur en ook de software. Apple iTunes is een draak van een product, zeker in een huishouden met meerdere iPods, pads en Books…
Met onderwijskortingen van Apple van 5% op dure dingen, blijven het dure dingen en een iPad is echt kwetsbaar!
De bijdrage die nu geleverd wordt door gratis software ter beschikking te stellen aan docenten om mooie interactieve iBooks te maken is geen goede ontwikkeling. We maken op die manier scholen en onderwijs afhankelijk van Apple. De software en de iBooks voldoen trouwens niet aan de onderwijs publicatie standaard epub3
Digitale content voor onderwijs zou platform onafhankelijk moeten zijn en anders zoiets als leg uit waarom niet moeten bevatten.
Ik geef weer een snauw naar Kennisnet: Een organisatie die staat voor het leren vernieuwen, moet stoppen met het gratis reclame maken voor een merk en een product, maar zich richten op onafhankelijk (gedegen) onderzoek, ondersteunen van scholen en eens werk gaan maken van werkelijk open source, platformonafhankelijk onderwijsmateriaal.
Vandaag had ik mijn eerste volle buiten de deur dag van KPN Consulting, eerst een prachtige sessie met onderwijs mensen en de te maken keuzes. 8 uur vanmorgen in de auto…fileloos rijden dus half uur te vroeg op plaats van bestemming.
Als je dan denkt de vrijdag is 3 uur mooie tijd om naar huis te cruisen…ikke niet…gewoon een volle kickoff 2012 met ongeveer 40 collega’s die ik niet kende. Hier bleek voor het eerst dat online verbindingen sneller waren dan echte…de collega waar ik naast schoof stelde zich in de officiële ronde voor met een prachtige functie titel…het enige dat ik zei was: he, wij zijn gelinkt in LinkedIn…leuk je te zien.
Afijn…daar gaat het niet om..maar het is vrijdag avond..ik moet bloggen en het enige waar ik nu aan kan denken is de blauwe bal van een snooker tafel.
Mijn lieverd is een Snookerfan.
Uit Karin’s DummiePedia:
SNOOKER: biljartspel met veel rode een witte en een massa gekleurde ballen, 6 gaten in de tafel, waar die ballen in moeten in qua kleur een vooraf vastgestelde volgorde. Rood..dan een kleur (meestal Zwart), rood enzovoort.
Je legt een snooker door het de ander onmogelijk te maken die volgorde aan te houden door een bal recht achter een andere bal te leggen en zo dus iets strafpunterigs te veroorzaken. Op slot leggen van een bal dus.
Daar houdt mijn Snookerisme op….mijn lief echter kijkt naar deze partijen alsof het een zeer goede SF film is…of soms zelfs SM film. Oeh, aaaah en oooooh….Sylvia Kristel had er in haar tijd nog wat van kunnen leren (de geluiden dan he).
Weet je, ik vind Snooker onvoorstelbaar oninteressant, als oud handbalster…waarom hooken ze die in een vestje gehesen schuivert niet eens lekker met die keu.
Maar…dat Blauw van die Blauwe bal….5 punten….dat is de mooiste kleur Blauw die er bestaat…. ik ga Blauwe snookerballen sparen…(hij niet!)
Vandaag was ik bij de SamboICT conferentie en heb daar een paar mooie presentaties bijgewoond (verslag volgt op karinblogt.nl).
Waar ik het even over wil hebben is dat bij presentaties over iets nieuws, net gestart of nog in de demo fase…het publiek vaak in problemen gaat denken.
Wat als, hebben jullie hier aan gedacht, hoe lossen jullie dit op….in plaats van: he wat leuk een nieuwe speler op de markt die eens een ander verdien model heeft.
Bij bestaande bekende leveranciers die een extraatje toevoegen is de reactie vaker..mooi zeg….nu nog even het probleem erbij zoeken waar dit een oplossing voor is.
Natuurlijk is dit zwart wit denken….maar geef mij maar pioniers met lef en ach….dan gaat het soms een beetje fout…..iedereen heeft moeten leren fietsen. Als kleine starters met nieuwe businessmodellen (gratis maar accepteer wat reclame) niet gesteund worden, verGoogeld, MSoft en Appelt de hele wereld.
Al een paar dagen is er rumoer rond een aankondiging van Apple die iets speciaals voor het onderwijs doet….ja iBooks en iBooks author…lees ik net…moet je vast een Macbook of iPad voor hebben..over probleemdenken gesproken.
